Kapitał własny banków jest tylko w niewielkim stopniu źródłem finansowania akcji kredytowej. W ogromnej większości pożyczki pochodzą z depozytów złożonych przez samych klientów. Jednak wartość oszczędności Polaków we frankach szwajcarskich jest znikoma. To kropla w morzu potrzeb porównaniu do ilości kredytów udzielonych w tej walucie. Dlatego banki, które chcą udzielać kredytów tej walucie, muszą ją pożyczać od zagranicznych instytucji.

Jeszcze przed wybuchem kryzysu finansowego, kiedy banki ufały sobie nawzajem, takie pożyczki były bardzo tanie. Dlatego polskie instytucje mogły finansować zakup mieszkania setkom tysięcy Polaków na bardzo atrakcyjnych warunkach. Klienci, którzy zadłużali się we frankach szwajcarskich, zyskali sporo w stosunku do tych, którzy zadłużali się w złotych. Ponadto w tym czasie nastąpił bardzo silny wzrost cen nieruchomości. Zatem osoby, które w ostatnich latach zaciągnęły kredyty, zyskały nawet 100 proc. wartości nieruchomości.

Teraz jednak sytuacja zmieniła się diametralnie. Od 15 września 2008 r., kiedy upadł amerykański bank inwestycyjny Lehman Brothers, świat finansów został opanowany przez kryzys braku zaufania. Pożyczki pomiędzy instytucjami z różnych krajów albo przestały być udzielane, albo gwałtownie zdrożały.

Najbardziej wiarygodny polski dłużnik, jakim jest rząd, jeszcze przed wybuchem kryzysu finansowego pożyczał pieniądze płacąc niewiele więcej niż wynosił LIBOR we frankach szwajcarskich (obrazujący koszt pożyczek na rynku międzybankowym). Teraz mimo gwałtownego spadku tego wskaźnika, nadal płaci tyle samo, co oznacza, że koszt finansowania wzrósł kilkukrotnie. Dla banków ten koszt zwiększył się jeszcze bardziej. Odczuli to wszyscy klienci, którzy zaciągają pożyczki – nie tylko gospodarstwa domowe szukające kredytów hipotecznych, ale również wielkie przedsiębiorstwa.

Koszt pozyskania finansowania we frankach szwajcarskich

źródło: Bloomberg